Wydrukował drona w domu. Działa lepiej niż komercyjne

Jednosilnikowe drony przepustką do dalszej miniaturyzacji

Kluczem do sukcesu okazało się zastąpienie rozbudowanych elementów mechanicznych zaawansowanym oprogramowaniem oraz sprytnym projektem wirnika. W klasycznych konstrukcjach pojedyncze śmigło powoduje niekontrolowany obrót korpusu wokół własnej osi. Bird rozwiązał ten problem, dynamicznie zmieniając prędkość obrotową silnika.

Gwałtowne przyspieszanie i zwalnianie napędu generuje przeciwstawne siły reakcji, co w połączeniu z wydrukowanymi w 3D statecznikami pozwala zredukować moment obrotowy i ustabilizować maszynę w osi obrotu. Jeszcze ciekawiej rozwiązano kwestię sterowania pochyleniem oraz przechyleniem. Zamiast tradycyjnej tarczy sterującej inżynier zastosował łopaty wirnika osadzone na zawiasach pod kątem 45 stopni.

Gdy silnik gwałtownie przyspiesza w odpowiedniej fazie obrotu, bezwładność sprawia, że jedna łopata unosi się, zwiększając siłę nośną, a druga opada, zmniejszając ją. Całością zarządza autorski kontroler lotu ze zmodyfikowanym oprogramowaniem układowym (to z nim było najwięcej pracy), które reaguje na zmiany w czasie krótszym niż 0,2 milisekundy.

Ten dron nie opuścił jeszcze sypialni

Testy odbywały się w sypialni inżyniera, a funkcję lądowiska pełniło łóżko, co uchroniło prototyp przed zniszczeniem podczas licznych kraks i zderzeń ze ścianami. Do testów wykorzystał dodatkowo aparat Sony z lampą błyskową, co pozwoliło mu namierzyć pierwotne problemy ze zbyt dużą elastycznością płatów wirnika.