Test telefonu Sony Ericsson K850i

Pierwsze wrażenie ma największy wpływ na ewentualną decyzję zakupu telefonu. Czasy gdy posiadane funkcje były sprawą kluczową dawno już minęły. Niemal każdy dostępny na rynku telefon ma pewną podstawę, na której zależy każdemu: wykonywanie połączeń, SMS-y, zegarek, budzik, kalkulator, wibracja... Do tej podstawy dochodzi wygląd i... gadżety.Pierwsze wrażenie ma największy wpływ na ewentualną decyzję zakupu telefonu. Czasy gdy posiadane funkcje były sprawą kluczową dawno już minęły. Niemal każdy dostępny na rynku telefon ma pewną podstawę, na której zależy każdemu: wykonywanie połączeń, SMS-y, zegarek, budzik, kalkulator, wibracja... Do tej podstawy dochodzi wygląd i... gadżety. Sony Ericsson K850i prezentuje się wyśmienicie na zdjęciach. Na żywo - wydaje się za bardzo pękaty i zbiera odciski palców na swoich błyszczących panelach. Na te dwie cechy zwróciłem uwagę w pierwszych minutach użytkowania telefonu, zauważyła je też każda osoba, która podczas długich testów, na które Sony Ericsson wypożyczył mi aparat, miała okazję wziąć go do ręki. Sony Ericsson K850i to także pokaźna ilość gadżetów. To jeden z pierwszych telefonów producenta gdzie obok GPRS-u i UMTS-u, zagościły też EDGE i HSDPA (do 3,6 Mb/s). To także pierwszy z telefonów Sony Ericssona z aparatem 5 Mpix. Dokładając do tego zaawansowany odtwarzacz multimedialny, radio z RDS-em i akcelerometr, trzeba przyznać, że specyfikacja staje się co najmniej zachęcająca. • Obudowa Bryłę telefonu opisać można w skrócie jako dwie tafle czarnego, połyskującego plastiku, połączone ze sobą srebrnym obramowaniem. Do tego dochodzi szereg dyskretnych akcentów, które sprawiają, że bryła ta staje się telefonem. Podstawowym z tych akcentów jest oczywiście klawiatura. Nie jest to pierwsza klawiatura, w której producent wykorzystał mocno wystające przyciski o relatywnie małej powierzchni. Okazała się ona zdecydowanie wygodniejsza od tej w Sony Ericssonie T650i, gdzie przyciski były nieco za twarde - tu wykonane zostały one z gumopodobnego materiału, bardzo miłego w dotyku. Do klawiatury numerycznej dochodzą łączone przyciski zielonej słuchawki i menu podręcznego oraz czerwonej słuchawki i kasowania. Są one małe, kołyskowate, ale w gruncie rzeczy całkiem wygodne i precyzyjne. Pola dotykowe i manipulator kierunkowy to zdecydowanie patent chybiony. Pola dotykowe znajdują się tuż pod krawędzią ekranu, oznaczone trzema niewielkimi, białymi punktami. Co ciekawe oznaczenia te zostały wykonane z materiału świecącego w ciemności. Dotykowy pasek poniżej ekranu to przerost formy nad treścią. Raz, że łatwo przypadkiem wybrać jakąś funkcję, a dwa, że ciągłe dotykanie tego miejsca powoduje, że dolna część ekranu i przestrzeń tuż pod nim są wiecznie umorusane przez odciski palców. Manipulator kierunkowy to ramka ciągnąca się wokół przycisków 2 i 5. Nie jestem wielkim fanem gier w komórkach, ale taka klawiatura zdecydowanie im nie służy. Poza tym, da się do tej ramki po pewnym czasie przyzwyczaić. Wygląda ona bardzo atrakcyjnie, ale brak centralnie umieszczonego przycisku OK dyskredytuje to rozwiązanie w moich oczach. Telefon ma 2,2-calowy ekran o rozdzielczości QVGA (240 x 320 pikseli), wyświetlający 256 tys. kolorów. Czarny panel przedni telefonu sprawia, że ekran wydaje się być jeszcze większy niż wskazuje na to specyfikacja. Ekran wyświetla niesamowicie soczyste kolory i jest jednym z lepszych w swojej kategorii. Jego czytelność w jasnym otoczeniu jest przyzwoita, ale odczuwalnie mniejsza niż w produktach Nokii. Jasnością podświetlenia ekranu steruje specjalna dioda światłoczuła umieszczona nad ekranem, przeciwlegle względem kamery do wideorozmowy. Silniejsze naciskanie pól dotykowych lub boków ekranu sprawia, że wyświetlany obraz faluje. Świadczy to o niedoskonałości obudowy ekranu. Wiele do życzenia pozostawiają też łączenia elementów obudowy, po krótkim czasie będzie trzeba się przyzwyczaić do trzasków jakie wydają. Telefon nie posiada standardowej pokrywy baterii. Bateria, karta SIM i karta pamięci (M2) wsuwane są do telefonu po otworzeniu jego dolnego boku. Bateria posiada dodatkowe zabezpieczenie przed wysunięciem. Zastosowana pokrywa nie jest szczelna i sprężynuje - łatwo gromadzi się pod nią kurz. Na tylnym panelu powstaje szczelina, przez którą widać kartę SIM. Należąca do tylnego panelu część pokrywy, wykonana została z czarnego, gumopodobnego materiału, stabilizującego telefon na stole. Wraz z wypustkami na bokach obudowy chroni on tylny panel telefonu przez zarysowaniem. Prawy bok telefonu posiada przyciski funkcji fotograficznych i głośności, górny jedynie włącznik telefonu, dolny wspomnianą pokrywę baterii, gniazdo słuchawek/ładowarki/kabla USB, mikrofon i zaczep smyczy. Lewy bok nie ma żadnych przycisków funkcyjnych. • Aparat fotograficzny - można było to zrobić lepiej Konstrukcja telefonu posiada wiele rozwiązań, które mają na celu ułatwienie wykorzystania go jako aparat fotograficzny. Tył telefonu niewiele różni się wyglądem od prostych aparatów cyfrowych. Niemal centralnie umieszczony został obiektyw aparatu, osłonięty dla ochrony dodatkowym kawałkiem przeźroczystego plastiku. Na tej osłonie ląduje przeważnie palec wskazujący podczas użytkowania telefonu - taka lokalizacja obiektywu nie jest więc trafnym rozwiązaniem. Na lewo od aparatu znalazła się ksenonowa lampa błyskowa, a tuż pod nią trzy niewielkie diody doświetlające. Na prawo od aparatu fotograficznego umiejscowiono szczelinę głośnika. Jak sądzę, właśnie przez tą szczelinę dostają się drobiny kurzu do przestrzeni między plastikową osłoną a obiektywem aparatu fotograficznego. Ich usunięcie wymaga sporo zachodu - nie obejdziemy się bez specjalnego śrubokrętu. Zdjęcia wykonujemy w poziomym ułożeniu telefonu, w którym na górze pod palcem wskazującym mamy spust aparatu fotograficznego i włącznik aparatu, na lewo od nich znajduje się suwak wyboru trybu pracy (zdjęcia, wideo lub galeria), a lewy palec wskazujący odruchowo wędruje na przyciski głośności, którymi w tym trybie sterowany jest zoom cyfrowy. Rozpoczęcie wykonywania zdjęć czy nagrywania wideo nie wymaga ręcznego zdejmowania osłony z aparatu, zsuwa się ona automatycznie po naciśnięciu włącznika aparatu. To zupełna nowość u Sony Ericssona, który zazwyczaj stosował w linii telefonów Cyber-shot ręcznie przesuwane pokrywy. Po uruchomieniu aparatu, efektownie rozświetla się na niebiesko okrągła ramka wokół obiektywu. Wielokrotnie podczas testów osłona obiektywu nie chciała się schować i robiła to dopiero po wielu próbach uruchomienia aparatu. Spust aparatu jest dobrze wyczuwalny, choć mało odporny na ścieranie. Zdjęcia można wykonywać poprzez dwustopniowe wciśnięcie spustu, ewentualnie od razu jego dociśnięcie do końca. Telefon po dociśnięciu spustu do końca wykona zdjęcie gdy tylko złapie ostrość, podobnie działa to przy muśnięciu środkowego pola dotykowego. Wykonywanie zdjęć wymaga odpowiedniego trzymania telefonu w rękach. Prawa dłoń powinna przytrzymywać telefon jedynie kciukiem i palcem wskazującym, w przeciwnym razie istnieje ryzyko zasłonięcia diod doświetlających, które uczestniczą w procesie nastawiania ostrości. Z pomocą przychodzi tu opaska na rękę, zmniejszająca ryzyko wypadnięcia telefonu (bardzo dobrej jakości znajduje się w standardowym zestawie). Warto dodać, że podczas wykonywania zdjęć przyciski 3, 6, 9 i # zyskują dodatkowe oznaczenia i funkcje. Pod trójką mamy wybór trybu zdjęć: zwykły, BestPic, panorama, ramka; pod szóstką wybór scenerii: automatyczna, nocny krajobraz, nocny portret, krajobraz, portret, plaża / śnieg, sport i dokument. Przycisk 9 odpowiada za włączanie i wyłączanie samowyzwalacza, a # za lampę błyskową z trybami: automatyczna, redukcja czerwonych oczu i wyłączona. Szkoda, że nie pojawiła się tu funkcja trybu makro, która znalazła się w Sony Ericssonie K810i. Lewe pole dotykowe prowadzi do ustawień, a w nich mamy: tryb zdjęć, scenerie, rozdzielczość zdjęć (5, 3 i 1 Mpix oraz VGA), ostrość (auto, makro, nieskończoność - ustawienia te nie kasują się przy restarcie aparatu), flesz, samowyzwalacz, ISO (auto, 100, 200, 400), tryb pomiaru (zwykły, punkt), balans bieli (auto, światło dzienne, pochmurno, fluorescencyjne, żarówkowe), efekty (wyłączone, czarno-białe, negatyw, sepia, solaryzacja) i edytuj ustawienia. Pod edycją znajdziemy: jakość zdjęć (wysoka, automatyczna, szybka, zwykła), możliwość wyłączenia diody doświetlającej, automatycznego obrotu zdjęć, dźwięku migawki, podglądu czy stabilizacji obrazu, regulację trybu BestPic (szybki, powolny) oraz określimy miejsce zapisu plików (karta, pamięć telefonu) czy też wyzerujemy licznik zdjęć. W trybie wideo ustawienia dają kontrolę nad: długością wideo (zwykłe lub do MMS-ów), dodatkowym doświetleniem diodowym, samowyzwalaczem, mikrofonem, trybem pomiaru (zwykły lub punkt), balansem bieli (automatyczne, światło dzienne, pochmurne, fluorescencyjne, żarówkowe) i efektami (wyłączone, czarno-białe, negatyw, sepia, solaryzacja). Dodatkowo z poziomu edycji ustawień mamy możliwość włączenia stabilizacji obrazu, wyłączenia podglądu, ustalenia czy materiał wideo ma być zapisywany na karcie czy w telefonie czy zerowania numeracji plików. Zdjęcia wykonane za pomocą K850i, nagranie wideo oraz porównanie z Samsungiem SGH-G600 i aparatem cyfrowym, obejrzeć można w oddzielnym artykule, pod tym adresem. • Menu - szybko i klasycznie No może nie do końca klasycznie, gdyż menu telefonu wzbogacono o tematy w technologii flash.Wybrane tematy posiadają aktywne, animowane tapety, które wykorzystują funkcję akcelerometru, reagując na zmianę położenia telefonu w przestrzeni stosowną zmianą animacji. Wygląda to bardzo atrakcyjnie i skutecznie przyciąga uwagę. Klasyczna, wielopolowa lista kontaktów nie przynosi w tym modelu żadnych nowości, ale też trudno się do niej przyczepić - spełnia wymagania przeciętnego użytkownika. Również menu wiadomości nie zmieniło się względem poprzednich modeli, wyjątek stanowi narzędzie sortowania wiadomości. Menu Rozrywka zawiera SIM Ekstra, gry, aplikację identyfikującą utwory muzyczne Track ID, pakiet edytorów: VideoDJ, PhotoDJ i MusicDJ, aplikację do zdalnego sterowania komputerem za pomocą Bluetooth, dyktafon i film pokazowy. Standardowo zainstalowane są dwie gry 3D: Marble Madness 3D i Tennis Multiplay. Obie gry działają płynnie i prezentują zaawansowaną grafikę 3D. Pierwsza z nich - Marble Madness 3D - swoje działanie opiera o akcelerometr. W pozycji Organizator znajdziemy głównie narzędzia o charakterze biznesowym. Listę otwierają menadżer plików i Aplikacje, czyli zainstalowane w telefonie programy JAVA (w standardzie FaceWarp do zabawnej obróbki zdjęć, HP Print do drukowania zdjęć i Photo Mate - mini kurs fotografii). W Organizatorze znalazły się też połączenia wideo (dość dziwna lokalizacja), z możliwością stosowania zoomu, wysyłania zamiast obrazu plików z pamięci telefonu, zmiany wielkości okien wideo, wyłączenia wideo czy włączenia jako kamery tylnego aparatu. Prosty kalendarz oferuje widok miesięczny, tygodniowy i wyszukiwarkę, otrzymujemy także możliwość tworzenia zadań, notatek i prosty sejf na wszelkiego rodzaju kody. Listę zamykają narzędzie synchronizacji (usługa zależna od operatora), minutnik, stoper, latarka i kalkulator. Ustawienia wyświetlane są w formie tradycyjnej, pięciozakładkowej listy: Ogólne, Dźwięki i sygnały, Wyświetlacz, Połączenia oraz Łączność. Możliwe jest ustanowienie skrótów do funkcji dla poszczególnych przycisków manipulatora kierunkowego. Zgodnie z tytułem tej części testu - wszystko działa bardzo szybko i do tego stabilnie. • Przeglądanie multimediów, odtwarzacz muzyczny i radio Telefon bardzo atrakcyjnie prezentuje wykonane zdjęcia i daje możliwość wysłania ich za pomocą maila, MMS-a, przez Bluetooth czy też umieszczenia ich w blogu. Bezpośrednio z poziomu galerii możliwe jest użycie zdjęć jako tapeta, wygaszacz ekranu, ekran startowy lub zdjęcie kontaktu. Możliwe jest też drukowanie fotografii prosto z telefonu na zgodnej drukarce. Za edycję zdjęć odpowiada standardowo zainstalowana aplikacja PhotoDJ. Pokaz slajdów dobiera muzykę i sposób wyświetlania zdjęć w zależności od zadanego trybu: wyciszony, smutny, romantyczny, wesoły lub energiczny. Zdjęcia są automatycznie obracane w zależności od ułożenia telefonu w przestrzeni, za co odpowiada czujnik ruchu. Lewe pole dotykowe wybrane z pozycji ekranu głównego uruchamia odtwarzacz multimedialny. Bardzo atrakcyjna wizualnie aplikacja działa zarówno w trybie poziomym, jak i pionowym, tryby te są automatycznie zmieniane zgodnie z obrotem telefonu. W ramach odtwarzacza dostępne są skróty do katalogu zdjęć, odtwarzacza muzycznego, odtwarzacza wideo i ustawień. Odtwarzacz muzyczny pozwala na sortowanie muzyki według wykonawców, albumów lub utworów, pozwala też na tworzenie list odtwarzania. W oddzielnych pozycjach znalazły się książki audio i podcasty. Przejrzyste okno odtwarzacza zapewnia bardzo intuicyjną obsługę. Niestety zabrakło dedykowanych przycisków na obudowie telefonu służących sterowaniu playerem. Rozwiązaniem częściowo rekompensującym stratę jest podwójne działanie przycisków głośności - jeśli je dłużej przytrzymać możliwe jest przeskakiwanie między pozycjami na liście odtwarzanych utworów. W telefonie zamontowano bardzo głośny i dobrze brzmiący głośnik, który oferuje całkiem przyzwoite basy. Menu daje możliwość zapętlania utworów, losowego odtwarzania, dostępny jest korektor z funkcją Mega Bass i funkcja dźwięku przestrzennego. Bezpośrednio z odtwarzacza możliwe jest przesyłanie wybranych utworów przez Bluetooth. Odtwarzacz wideo, podobnie jak muzyczny, daje dostęp do podcastów, tym razem w wersji filmowej. Odtwarzanie wideo możliwe jest w trybie pełnoekranowym, a filmy automatycznie obracają się wraz ze zmianą ułożenia telefonu. Z niewiadomych przyczyn radio nie jest połączone z opisanym wyżej "kombajnem" multimedialnym. Szokującym okazał się "test" baterii w trybie odtwarzania radia na słuchawkach - radio grało nieprzerwanie przez 34 godziny (zapomniałem je po prostu wyłączyć i telefon przypomniał o sobie sygnalizując rozładowaną baterię). Radio posiada RDS i działa w trybie stereo, jak zwykle zresztą w Sony Ericssonach. Słuchawki dołączone do zestawu skutecznie uszczelniają kanał słuchowy. W pudełku znajdziemy dwie pary wymiennych, gumowych nakładek, które pozwolą na lepsze dopasowanie słuchawek do ucha. Zestaw słuchawkowy posiada pilot z mikrofonem, niestety bez przycisków sterujących odtwarzaczem. Pilot może służy także do podłączenia dowolnych innych słuchawek, dzięki zastosowaniu gniazda typu JACK 3,5 mm. Wrażenia dźwiękowe jakie oferuje standardowy zestaw są dość pozytywne. Niestety słuchawki w odczuwalny sposób wzmacniają bassy, więc jeśli nie słuchamy tylko POP-u, warto pomyśleć o jakiejś alternatywie. • Internet i transmisja danych Sony Ericsson K850i oferuje kilka nowości transmisyjnych względem poprzednich aparatów linii Cyber-Shot. Wreszcie obok łączności 3G i GPRS-u pojawił się, zaniedbywany od zawsze przez Sony Ericssona, EDGE. Mało tego, telefon oferuje także łączność HSDPA z prędkością do 3,6 Mb/s. W połączeniu z ładowaniem przez port USB, telefon może okazać się, bardzo dobrym modemem transmisji pakietowej. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie by skorzystać z połączenia Bluetooth 2.0, może ono jednak nieco ograniczać techniczne możliwości standardu HSDPA. Tradycyjnie, jako główną przeglądarkę internetową wykorzystano aplikację NetFront. Aplikacja z edycji na edycję coraz lepiej odwzorowuje strony internetowe i radzi sobie z coraz bardziej zaawansowanymi treściami. Niestety ciągle brakuje jej szybkości. Nawet przy zastosowaniu szybkiej transmisji HSDPA, bardzo długo trzeba czekać na wyświetlenie strony. Po kilku próbach przekonania się do NetFront-a, zastąpiła go Opera Mini - bardzo zresztą skutecznie. • Mit o bateriach Sony Ericssonów Sony Ericsson znany jest z tego, że podaje bardzo wysokie wartości przy maksymalnych czasach rozmowy i czuwania. W przypadku testowanego telefonu to aż do 400 h czuwania i aż do 540 minut rozmowy. Tak wyśrubowane parametry zapewnić ma litowo-polimerowe ogniwo o pojemności 930 mAh (BST-38). O ile kiedyś rzeczywiście od Sony Ericssonów można było wymagać wiele w tej materii, o tyle teraz wszystko cofa się do standardów konkurencji. Przeciętny czas pracy w trybie mieszanym, przy zasięgu 3G, to dwie doby - wynik dość przeciętny. • Podsumowanie Sony Ericsson K850i rozczarował mnie. Piękny twór na zdjęciach, o wyśmienitej specyfikacji, okazał się być trzeszczącą zabawką. W pogoni za ekstrawaganckim wyglądem producent zapomniał o ergonomii i jakości materiałów. Pola dotykowe, niestandardowy manipulator kierunkowy i srebrzenia boków obudowy to jakieś nieporozumienie. Błędem okazała się też dodatkowa osłona aparatu fotograficznego, która gromadząc kurz i generalnie jako dodatkowy element na drodze światła, psuje jakość wykonywanych zdjęć. A przecież to o zdjęcia głównie chodzi w K850i, telefonie należącym do linii Cyber-shot. Zdecydowanie na plus działają dopracowany odtwarzacz muzyczny, lampa ksenonowa i akcelerometr. Nie można też zapomnieć o dużych możliwościach na polu transmisji danych. Specyfikacja telefonu jest jak najbardziej w porządku, tylko coś tym razem nie wyszło "opakowanie" dla tych funkcji. Wady: • trzeszcząca, pękata obudowa • błyszczące powierzchnie zbierają odciski palców • ścierające się srebrzenia boków obudowy i spustu aparatu • podatna na naciskanie obudowa ekranu • nieergonomiczne pola dotykowe i manipulator kierunkowy • nieprzemyślane umiejscowienie obiektywu aparatu fotograficznego • problemy z uruchomieniem aparatu fotograficznego • dość przeciętna jakość zdjęć mimo dużej rozdzielczości matrycy • brak dedykowanych przycisków sterujących odtwarzaczem muzycznym • gromadzenie się kurzu pod osłoną aparatu i nieszczelną pokrywą baterii • wideo tylko jakości QVGA (320 x 240 pikseli) • brak WiFi Zalety: • efektowne wzornictwo i wygląd menu (flash) • komplet standardów transmisji pakietowej z HSDPA do 3,6 Mb/s • aparat 5 Mpix z autofokusem i ksenonową lampą błyskową • wysokiej jakości wyświetlacz • szereg dedykowanych przycisków do obsługi aparatu fotograficznego • karta pamięci 512 MB i pasek na rękę w zestawie • dobry głośnik • radio FM z RDS-em • akcelerometr • dopracowany odtwarzacz multimedialny • szybkość i stabilność menu • słuchawki z przejściówką na JACK 3,5 mm • ładowanie baterii przez USB

Tak ma wyglądać Samsung Galaxy Fit4

Szukasz smartfona do 1000 zł? Zostaw 100 zł w kieszeni i bierz ten

Tak wygląda lista aplikacji dla iPhone Duo. A będzie tylko rosła

Były dyrektor Xboxa puka się w głowę. To nie ma sensu

Perfekcyjne zdjęcie bez godzin nauki? Huawei znalazł rozwiązanie

Ten laptop łamie reguły. To dobrze

Test Engwe L20 3.0 Pro - pytaliście o ten rower

Play naliczył 1235 zł kary. Po skardze zmienił decyzję

Ważny moment dla Revolut w Polsce. W końcu to ma

PKO BP apeluje o brak paniki. Bankomaty zaczną działać

BLIK w nowym kraju. Zapłacisz nawet za skipass

Autopay zabiera firmom darmowe konto. Trzeba płacić

Wiedźmin Remake zawieszony. Redzi zauważyli, że to był błąd

Chcieli kupić Xboxa. Cena to kosmos

Netflix i Disney+ będą tańsze, ale zapłacisz czymś innym

T-Mobile szykuje darmową imprezę w Warszawie. Zagrają znani DJ-e

Test telefonu Sony Ericsson K850i

Zobacz więcej

Test Engwe L20 3.0 Pro - pytaliście o ten rower

Test Huawei Watch 6 Pro Space Edition. Ten zegarek to ewenement

Test Insta360 Luna Ultra. Rewolucja w kieszeni czy drogi gadżet?

Wyszukiwarka

Menu

Nasze strony